Je bent niet je gedachten
Gedachten komen en gaan. Soms zijn ze helder, soms verwarrend. Vandaag zeggen ze het ene, morgen het tegenovergestelde.
Maar wie merkt dat allemaal op?
Waarneming veronderstelt een onderscheid tussen wat wordt gezien en degene die ziet. Dat wat wordt waargenomen, kan nooit de waarnemer zelf zijn.
Misschien ligt onze identiteit daarom niet in wat we denken, voelen of geloven, maar in het vermogen om daarvan bewust te zijn.
Wie dat beseft, hoeft niet langer elke gedachte te geloven. Hij kan ernaar kijken zoals hij naar voorbijdrijvende wolken kijkt: aanwezig, maar niet bepalend voor wie hij werkelijk is
