ALLEEN MET KERST?
Kerst kan voor velen een warme tijd zijn.
Maar voor sommigen is het ook een stille, eenzame periode.
Bijvoorbeeld:
- als je een dierbare bent verloren,
- als je (net) alleen bent,
- als je ver weg bent van je naasten,
- of om een reden die je liever niet benoemt.
En toch… “alleen zijn” is niet altijd hetzelfde als “eenzaam zijn”.
Soms ben je alleen, maar in goed gezelschap. Met jezelf. Met je herinneringen. Met wat je draagt en koestert.
Als eenzaamheid vooral een gebrek aan verbinding is, dan kan verbinding ook op meerdere niveaus groeien:
- Horizontaal – verbinding met mensen om je heen: één gesprek, één ontmoeting, één bericht kan al verschil maken.
- Verticaal – verbinding met je (voor)ouders én met iets Groters dan jijzelf (geloof, betekenis, waarden, natuur, het leven).
- Innerlijk – verbinding met jezelf: mildheid, zelfzorg, eerlijk luisteren naar wat je voelt en nodig hebt.
Misschien is dat de zachte uitnodiging van Kerst: niet “drukte” zoeken, maar verbinding.
Wie hier dieper op wil ingaan, vindt inspiratie in het boek van Ineke Van Lint: ‘ALLEEN of AL-Eén’.
Van kille eenzaamheid naar warme al-één-heid - Enthousiasme - Ineke Van Lint
www.enthousiasme.info
