DRIE JAAR RAMBO…
Vandaag is mijn geadopteerde Spaanse Galgo Rambo precies drie jaar bij mij.
Op 13 augustus 2023 ben ik hem samen met mijn zoon Rob in Nederland gaan ophalen. Volgens zijn boekje werd Rambo geboren op 1 juni 2016. Ondertussen is hij dus tien jaar oud.
Toen we hem gingen ophalen, bleek hij — zoals helaas zoveel Spaanse Galgo’s — erg bang te zijn voor mannen. En uitgerekend een man, gelukkig wel een lieve, zou zijn nieuwe baasje worden.
Over zijn verleden weten we niets, maar het had duidelijk diepe sporen nagelaten. De eerste maanden moest ik soms tien meter van zijn voederbak vandaan blijven staan. Anders durfde hij niet te eten.
Hoe win je het vertrouwen van een getraumatiseerde hond?
De spreuk van gisteren is hier ook van toepassing:
VEILIGHEID is niet alleen de AFWEZIGHEID van DREIGING, maar OOK de AANWEZIGHEID van VERBINDING…
Misschien begint het ook met te aanvaarden dat je vertrouwen niet kunt afdwingen. Je kunt alleen een omgeving creëren waarin het heel langzaam opnieuw durft te groeien.
Door voorspelbaar te zijn. Door zacht te spreken en rustig te bewegen. Door voldoende afstand te bewaren en zijn grenzen te respecteren. Door niet sneller te willen gaan dan hij aankan. En vooral: door elke dag opnieuw geduldig aanwezig te blijven, ook wanneer je liefde nog niet meteen wordt beantwoord.
Ook als baasje moet je je daarbij kwetsbaar durven opstellen. Je moet je behoefte aan controle en onmiddellijk resultaat loslaten. Je biedt zorg en genegenheid aan, zonder te weten wanneer — of zelfs óf — de ander die zal durven aannemen. Je laat de hond zelf het tempo bepalen waarin toenadering mogelijk wordt.
Vertrouwen groeit immers niet door één groot gebaar, maar door honderden kleine ervaringen waarin er niets ergs gebeurt. Tot het dier op een dag niet alleen merkt dat de dreiging verdwenen is, maar ook begint te voelen dat jouw nabijheid veiligheid betekent.
Als je Rambo vandaag als ons geliefde kantoorhondje ziet, is het verschil nauwelijks te beschrijven. Bij vreemde mensen kijkt hij soms nog wat schuchter en afwachtend, maar bij mij voelt hij zich echt veilig. En dat merk je aan alles.
Waar hij vertrouwen voelt, zoekt hij zelf toenadering. Soms stapt hij op kantoor spontaan maar schutter naar een klant toe. Hij is bovendien een echte kattenvriend en speelt bijzonder graag met andere honden. En wie hem ooit voluit heeft zien rennen, begrijpt pas echt waarom een Galgo een Spaanse windhond wordt genoemd…
Ik ben bijzonder dankbaar dat Rambo mij zijn vertrouwen heeft geschonken en dat ik zijn baasje mag zijn. Onze vele wandelingen zijn voor hem én voor mij telkens opnieuw heerlijke momenten van rust, verbinding en gezelschap.
Want Rambo heeft niet alleen bij mij een thuis gevonden. Hij heeft mij op zijn beurt door een moeilijke periode geholpen. Misschien is dat wel het bijzondere aan de band tussen mens en dier:
Soms denken wij dat we een dier redden, terwijl het dier ondertussen ook iets in ons redt…
Dankjewel voor drie mooie jaren, lieve Rambo.
