ECHTE VERBONDENHEID toont zich NIET in AANNAMES, maar in het BLIJVEN CHECKEN

Auteur: 

  • Eddy
EDDIS
09/01/26

Vrijdag Psychologie
De closeness-communicatiebias

Waarom nabijheid begrip soms in de weg zit

We gaan er vaak van uit dat we beter begrepen worden door mensen die we goed kennen dan door vreemden.  Partners, vrienden, collega’s met wie we al jaren samenwerken — die weten toch wel wat we bedoelen.

Maar onderzoek toont iets anders.

Amerikaanse psychologen vergeleken hoe mensen communiceren met bekenden en met onbekenden. In één experiment volgden deelnemers aanwijzingen van een vriend of van een vreemde. Wat bleek?
Wanneer de aanwijzingen van een vriend kwamen, maakten deelnemers meer egocentrische fouten: ze hielden vooral rekening met wat zij zélf zagen, en vergaten zo het perspectief van de ander. Bij vreemden gebeurde dat veel minder.

In andere experimenten moesten deelnemers meerduidige zinnen overbrengen. Opnieuw overschatten ze hun kans om begrepen te worden door partners of vrienden.

De conclusie van de onderzoekers is helder: bij vreemden communiceren we zorgvuldiger, explicieter en doen we beter ons best  om vanuit het perspectief van hun gesprekspanter te kijken, terwijl we bij mensen die we goed kennen meer vanuit ons eigen perspectief spreken.

Dit fenomeen noemen we de closeness-communicatiebias.

De bias ontstaat doordat nabijheid een gevoel van vanzelfsprekendheid creëert:

“Dat hoef ik niet uit te leggen.”
“Hij weet wel wat ik bedoel.”

Maar net die aannames maken communicatie minder precies.

De closeness-communicatiebias duikt vaak op in gezinnen, vriendschappen, hechte teams en familiebedrijven. Ze klinkt door in zinnen als:

“Maar dat was toch duidelijk?”
“Zo heb ik dat nooit bedoeld.”

De tegenbeweging is eenvoudig, maar niet vanzelfsprekend: nabijheid vraagt niet minder, maar méér afstemming.

Een helpende vraag is: “Wat hoor jij mij nu zeggen?”

Nabijheid is geen garantie voor begrip. Echt begrip ontstaat waar we blijven checken.

Tot slot – een korte reflectie

Het paradoxale is dit:
we communiceren vaak het meest zorgvuldig met wie we het minst kennen,
en het minst zorgvuldig met wie ons het dierbaarst is.

De closeness-communicatiebias (*)  herinnert ons eraan dat nabijheid geen garantie is voor begrip — maar wel een uitnodiging om opnieuw te kiezen voor helderheid, traagheid en echte ontmoeting.

Herkenen jullie het?

(*) Een Bias in de diverse betekeningen: vooringenomenheid, vertekening, denkfout, vertekende waarneming …   

Aantal keer bekeken

37