Mensenproblemen zijn meestal ook systeemproblemen
Veel (organisatie) coaches stellen dat organisatievraagstukken per definitie gaan over mensen en over samenwerking. Want wat is een organisatie anders dan een samenwerkingsverband van mensen? Toch is sleutelen aan relaties vaak niet alleen de oplossing. Samenwerkingsproblemen zijn meestal een symptoom van andere problemen in het grotere verband, in het systeem waarin die samenwerking plaatsvindt. Een van de meest voorkomende problemen is het ontbreken van een heldere gezamenlijke ambitie.
Neem een voetbalteam. Als de ene helft van het team gaat voor het kampioenschap en de andere helft voor de gezelligheid en een biertje aan de bar na afloop, dan ontstaat er na verloop van tijd vanzelf irritatie.
Of neem specialisten in een ziekenhuis, die zich gedragen alsof ze ‘toevallig’ in dat ene ziekenhuis werken. Ze identificeren zich wel met hun beroep, maar niet met de organisatie. Ook dan zal het niet lang duren voordat er samenwerkingsproblemen ontstaan.
Aan de relaties sleutelen, elkaar diep in de ogen kijken en zorgen dat iedereen zich weer goed tot de ander verhoudt is dan niet voldoende en is dan slechts symptoombestrijding. Een ‘goede samenwerking’ vormt niet de basis van een goed TEAM (Together We Achieve More) Die goede samenwerking is een bijproduct van waar het in een goed team echt om draait: 1) het besef elkaar nodig te hebben om samen resultaat te halen, 2) het samen de goede randvoorwaarden creëren en 3) het elkaar vervolgend op een goede manier aanspreken op ieders bijdrage.
