Reflectie
Er zit een subtiele paradox in deze spreuk.
Een open geest vraagt om nieuwsgierigheid en ontvankelijkheid, maar zonder grenzen wordt ze kwetsbaar voor invulling door anderen.
In termen van Immanuel Kant zou je kunnen zeggen:
denken vereist zowel openheid als autonomie.
Niet alles wat binnenkomt, verdient ook een plaats. Of nog scherper, in de geest van systeemdenken:
wie zijn grenzen niet bewaakt, wordt een systeem dat door anderen gestuurd wordt.
